Peter van eijk: Management & AdviesPeter van Eijk logo

blog

Via deze blog deel ik met veel plezier ervaringen, verhalen, observaties, literatuurtips en allerlei andere zaken uit de management- en adviespraktijk.

Meld u aan voor onze nieuwsbrief!

Mulititasking mogelijk? Ja, maar wanneer precies

Mulititasking mogelijk? Ja, maar wanneer precies
25-01-09 - Multi tasking mogelijk? Ja, maar wanneer? In deze periode is het voor de tennisliefhebbers onder ons genieten. De Australian Open vinden nu namelijk plaats in Melbourne. Het geeft in het weekend de mogelijkheid om de beste spelers en speelsters ‘’live’’ te zien op één van de vier belangrijkste toernooien in het jaar.

Mijn favoriet al jaren is Roger Federer. De huidige nummer 2 van de wereld is niet alleen een speler met een ongelooflijk vermogen om de ballen zuiver te raken. Ook is de Zwitser een groot sportman op de baan, die het ‘’willen winnen, kunnen verliezen’’ bij wijze van spreken heeft uitgevonden.  Hij is groots en respectvol na de victorie. Maar hij brengt ook de sportiviteit op om zijn overwinnaar te complimenteren direct na een nederlaag (en die komen het laatste jaar voor hem steeds vaker voor). Op de meest spannende momenten weet Federer zijn mooiste winnende slagen te produceren. Om dat te kunnen doen zijn niet alleen techniek, conditie en tactiek noodzakelijk. Hiervoor zijn concentratie en focus op ‘’het hier en nu’’ absoluut noodzakelijk. Als u – net als ik  -  bent blijven steken op het niveau van de goedwillende tennisamateur, dan kunt u dit gevoel van noodzakelijke focus goed herkennen op het moment dat u een service van de tegenstander moet ontvangen. Dan is het zaak om sterk geconcentreerd zijn op ‘’het hier en nu’’.

Hoe verhoudt zich dit nu tot het fenomeen van ‘’multitasking’’, waarover regelmatig wordt gesproken en geschreven. Het doen van meerdere taken tegelijk naast elkaar wordt steeds vaker van de moderne mens verlangd. Denk bijvoorbeeld aan de tweeverdiener die werk en kinderen probeert te combineren. Of aan de studente die naast colleges ook een parttime baan(tje) heeft. En natuurlijk aan de zogenaamde Einstein generatie – de 12-18 jarigen - die beter in staat zouden zijn te multitasken  aangezien zij sneller, slimmer en socialer zijn dan de generaties voor hun.

 We weten uit eigen ervaring dat gezonde mensen kunnen lopen en praten tegelijk en dat goede autochauffeurs kunnen rijden, telefoneren en navigeren. Verder is bekend uit psychologisch onderzoek  dat de meeste mensen er goed in slagen om meerdere taken succesvol te combineren die verschillende zintuigen en handelingen vereisen.  Zo zag ik tijdens een concert van de jazzartieste Diane Krall hoe zij met haar ogen muziek leest, met haar handen speelt, luistert naar haar drie bandleden en zelf fraaie jazzklassiekers zingt – indrukwekkend.

Intussen blijft voor mij de vraag, in hoeverre het ‘’multitasken’’ past in de dagelijkse (kantoor)praktijk? In besprekingen, werkconferenties en seminars nemen meer en meer deelnemers plaats met laptops en telefoons met een internetaansluiting. Tijdens de beraadslagingen zitten zij te turen naar een scherm, boodschappen te verzenden, of te surfen. In hoeverre komt hierdoor de kwaliteit van interactie niet te zeer onder druk te staan? Natuurlijk is het zo, dat niet ieder onderwerp evenveel aandacht vraagt van de deelnemers. Maar het tegenovergestelde heb ik ook meegemaakt: op bepaalde momenten moet je ‘’er helemaal zijn’’ in discussies. Het stellen van een goede vraag of  het plaatsen van een korte uitspraak kan dan  een beslissend verloop hebben op het verdere verloop van de gedachtewisseling.

Wanneer is focus op het moment vereist? En wanneer kan het wegwerken van achterstallige emails goed gecombineerd worden met vergaderaanwezigheid?  Hoe kunnen aandacht en concentratie succesvol worden afgewisseld met psychologische afwezigheid? Open vragen die zich volgens mij over enkele jaren ook op zullen dringen aan de Einstein generatie, als zij ‘’gewoon’’ aan het werk gaat.